Humarap si Tenyente John F. Kennedy sa malaking pagsubok noong Agosto 1943. Ang bangka niya, ang PT-109, ay nahati ng Japanese destroyer sa Solomon Islands. Alam ni Kennedy na kailangan niyang kumilos agad. "Makakalabas tayo rito," sabi niya sa kanyang tauhan.

Napadpad ang kanilang bangka malapit sa linya ng kaaway. Tinipon ni Kennedy ang kanyang tauhan. Nakatuon ito sa kanilang kaligtasan. Nagpasya siyang maglangoy papunta sa kalapit na isla. Mahirap ito dahil sa distansya at malakas na alon.

Wala siyang inaksayang oras sa pagtulong sa mga nasaktan. Kinagat niya ang strap ng life jacket ng isa sa mga nasugatan. Hinila niya ito sa tubig. "Hawakan mo ng mahigpit," sabi ni Kennedy. Patuloy siya sa paglangoy kasama ang kanyang bitbit.

Si Ensign Leonard Thom ay nanatiling kalmado. "Kailangan nating magkaisa," bilin niya sa iba pang pagod na tauhan. Mahalaga ang kanilang pagtutulungan.

Umabot sila sa isla makalipas ang ilang oras na paglangoy. Pagod pero ligtas. Muling nagkusang-loob si Kennedy. Lumangoy siya mag-isa para humanap ng tulong. Kung minsan ay lumalangoy siya ng milya habang naghahanap ng bangka.

Dumating ang saklolo makalipas ang anim na araw. Nakita ng isang scout ang mensahe ni Kennedy sa niyog. "Nakaramdam kami ng gaan," sabi ng isang tauhan. Isa itong tensyonadong pagsubok ng kaligtasan.

Pinuri ang ginawa ni Kennedy. Naging bayani siya sa marami. Sabi ni Pangulong Lyndon Johnson, "Tunay niyang pinakita ang tapang at pamumuno."

Ang insidenteng ito ay tumatak sa buhay ni Kennedy. Ang kanyang tapang ay hindi makakalimutan ng marami. Isang kuwento ito ng pag-asa at katatagan sa gitna ng digmaan. Iniligtas ni Kennedy ang buhay ng marami noong araw na iyon.