Nabihag ni Baby Franklin ang marami sa Pilipinas. Todo ang kanyang ginawang paglalakbay sa buhanginan. Maraming nanood habang siya'y patungo sa dagat.

Nangyari ito maagang-maaga. Umalis si Baby Franklin sa kanyang pugad sa dalampasigan. Dahan-dahang lumakad patungo sa alon, hindi iniinda ang layo. Kumislap ang kanyang kabibi sa sinag ng maagang araw.

Di madali ang pagtakbo niya. Mainit at magaspang ang buhangin sa kanyang mga paa. Kailangan niyang umiwas sa mga bato at kalat. Pero hindi siya natitinag, determinado siyang abutin ang dagat.

Na-inspire ang mga nanood sa dalampasigan. Nagpakitang-gilas siya habang unti-unting umaabante. Nagsigawan ang mga bata at pumalakpak ang mga matatanda. Ang kanyang determinasyon ay nagpapaalala ng halaga ng tiyaga.

Pinuri ng mga local conservationist ang paglalakbay ni Franklin. Ang ilang akto niya ay sumisimbolo ng mga hamon ng buhay dagat. Pinapatampok nito ang importansya ng pagprotekta ng mga pugad. Nangako ang nanood na pangalagaan ang mga likas na tirahan.

Natapos ang paglalakbay nang maabot ni Franklin ang tubig. Humaplos sa kanyang shell ang mga alon. Pumasok siya sa dagat at naglaho sa mga alon. Nagsimula ang kanyang bagong buhay.

Ang kanyang determinasyon ay nag-iwan ng marka sa marami. Umuwi ang mga tao na may masidhing pag-asa. Nananatili sa kanilang puso ang paglalakbay ni Franklin. Patuloy ang buhay, pero ang kwento niya'y nananatili sa kanilang alaala.